2. Εκτέλεση – Ο ρόλος της επαυξημένης πραγματικότητας στην τεχνητή νοημοσύνη που τροφοδοτείται από τη βιοτεχνολογία

2.1 Συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και τύποι εργαλείων Επαυξημένης Πραγματικότητας

Μια εφαρμογή επαυξημένης πραγματικότητας (AR) για αυτόν τον σκοπό θα ήταν κάτι περισσότερο από ένα εργαλείο οπτικοποίησης· θα αποτελούσε μια δυναμική πλατφόρμα για ανακάλυψη, σχεδιασμό και επίλυση προβλημάτων. Βασικά χαρακτηριστικά και εργαλεία θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν:

• Οπτικοποίηση 3D μοντέλων: Δυνατότητα στους φοιτητές να αλληλεπιδρούν με τρισδιάστατα μοντέλα μορίων, ατόμων, πρωτεϊνών και αντισωμάτων.
• Διαδραστικά σενάρια "Τι θα γινόταν αν": Οι χρήστες θα μπορούσαν να χειρίζονται μεταβλητές φαρμάκων (π.χ. τοξικότητα) και να βλέπουν την προβολή της επίδρασης στην AR πάνω στα μόρια.
• Προσομοιώσεις: Τοποθέτηση των φοιτητών εικονικά σε διαφορετικά περιβάλλοντα για να παρατηρήσουν την επίδραση διαφόρων μεταβλητών στην ανακάλυψη φαρμάκων (π.χ. να δουν πώς αντιδρά μια πρωτεΐνη σε ένα φάρμακο).

2.2 Πραγματικές μελέτες και πρακτικές ασκήσεις

Μια μελέτη βίντεο που περιλάμβανε 18 προϋπηρεσιακούς καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο Εκπαίδευσης Εκπαιδευτικών της Ζυρίχης πραγματοποιήθηκε. Σε αυτήν την ερευνητική προσέγγιση, το εργαλείο μοριακού προγράμματος περιήγησης Molegram-Scientist χρησιμοποιήθηκε σε ένα συνεργατικό μαθησιακό μοντέλο με το AR-headset HoloLens. Η ανάλυση δείχνει ότι οι μαθησιακές δραστηριότητες ολοκληρώθηκαν με συγκέντρωση, παρόλο που τα AR-headsets ήταν νέα και επομένως θα μπορούσαν να αποσπούν την προσοχή. Η χρηστικότητα αποδείχθηκε αποδεκτή. Διαισθητικές μέθοδοι αλληλεπίδρασης, όπως η μετακίνηση στην τάξη ή η συνεργασία με άλλους χρήστες, χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς. Συνολικά, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η τεχνολογία επαυξημένης πραγματικότητας φαίνεται να είναι κατάλληλη για συνεργατικά μαθησιακά μοντέλα και αξίζει περαιτέρω διερεύνηση (Furrer et al., 2023).