1.3 Τύποι Λέιζερ που Χρησιμοποιούνται στην Ιατρική

Τα λέιζερ διαφέρουν ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία του φωτός, το οποίο επηρεάζει το μήκος κύματος και την ενεργειακή τους απόδοση. Κύριοι τύποι περιλαμβάνουν:

  • Λέιζερ αερίου (π.χ. Αργόν, CO₂): Συχνά χρησιμοποιούνται στην οφθαλμολογία και τη δερματολογία. Τα λέιζερ αργόν εκπέμπουν μπλε-πράσινο φως, χρήσιμο για φωτοπηξία του αμφιβληστροειδούς.
  • Λέιζερ στερεάς κατάστασης (π.χ. Nd:YAG): Παράγουν σχεδόν υπέρυθρο φως, ευρέως χρησιμοποιούμενα για αφαίρεση ιστών, πήξη και απεικόνιση.
  • Διοδικά λέιζερ: Συμπαγή, αποδοτικά και ρυθμιζόμενα σε όλο το φάσμα του κοντινού υπερύθρου. Χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σε φορητές διαγνωστικές συσκευές.

Λέιζερ εξιμέρ (φάσμα UV): Χρησιμοποιούνται σε διαθλαστικές επεμβάσεις ματιών όπως το LASIK λόγω της ακρίβειάς τους στην αφαίρεση κερατοειδικού ιστού χωρίς να προκαλούν βλάβη στους γύρω ιστούς.

Το μήκος κύματος καθορίζει με τι είδους ιστό ή μόριο θα αλληλεπιδράσει το λέιζερ. Για παράδειγμα, η μελανίνη και η αιμοσφαιρίνη απορροφούν έντονα το ορατό φως, ενώ το νερό είναι ο κύριος απορροφητής στα υπέρυθρα μήκη κύματος (Bacca et al., 2014).