2.3 Διαγνωστικά έναντι Θεραπευτικών Κατωφλίων Αλληλεπίδρασης

Στην αλληλεπίδραση λέιζερ–ιστού, το επίπεδο ενέργειας παίζει καθοριστικό ρόλο στον προσδιορισμό του αν το αποτέλεσμα είναι διαγνωστικό ή θεραπευτικό. Οι διαγνωστικές εφαρμογές απαιτούν αλληλεπιδράσεις χαμηλής ενέργειας και μη καταστροφικές, που παρέχουν οπτικά σήματα χωρίς να προκαλούν βλάβη σε κύτταρα ή ιστούς. Αυτά τα σήματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Ελαστική σκέδαση, που χρησιμοποιείται στην διάχυτη ανάκλαση και την OCT·
  • Φθορισμό, που χρησιμοποιείται στη LIF για ανίχνευση μεταβολικών αλλαγών ή καρκίνου·
  • Σκέδαση Raman, που χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση μοριακών συνθέσεων μέσω ανελαστικής μετατόπισης φωτονίων.

Αντίθετα, θεραπευτικά αποτελέσματα όπως η φωτοπηξία, η αφαίρεση ή η φωτομηχανική διαταραχή συμβαίνουν σε υψηλότερα επίπεδα ενέργειας και συχνά βασίζονται σε θερμικές ή μηχανικές αλλαγές στον ιστό (Zafar et al., 2021).