3.2 Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT)

Η Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT) είναι ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα διαγνωστικά εργαλεία με λέιζερ, ιδιαίτερα στην οφθαλμολογία. Χρησιμοποιεί φως χαμηλής συνοχής στο εγγύς υπέρυθρο για να παράγει εικόνες υψηλής ανάλυσης, διατομικές, των μικροδομών των ιστών. Η τεχνική βασίζεται στην συμβολομετρία, όπου το φως που διαχέεται από διαφορετικά βάθη του ιστού συγκρίνεται με μια δέσμη αναφοράς, δημιουργώντας λεπτομερείς εικόνες παρόμοιες στη δομή με τον υπέρηχο, αλλά χρησιμοποιώντας φως αντί για ήχο. Η OCT μπορεί να απεικονίσει τα στρώματα του αμφιβληστροειδούς, να ανιχνεύσει εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και να παρακολουθήσει την εξέλιξη του γλαυκώματος με ακρίβεια μικρομέτρων.

Πέρα από την οφθαλμολογία, η OCT εφαρμόζεται όλο και περισσότερο στην καρδιολογία (π.χ. απεικόνιση στεφανιαίων πλακών), τη δερματολογία (έλεγχος για καρκίνο του δέρματος) και την οδοντιατρική (για αξιολόγηση της αδαμαντίνης ή ανίχνευση τερηδόνας) (Albrecht et al., 2013). Η μη επαφής, υψηλής ταχύτητας απεικόνισή της την καθιστά προτιμώμενο εργαλείο για ευαίσθητες ή λεπτές ανατομικές περιοχές.