Επισκόπηση

Όπως έχει ήδη παρουσιαστεί, ένας από τους πιο εύκολους τρόπους για να υλοποιηθούν οι κινήσεις του βιονικού χεριού είναι με τη χρήση σερβοκινητήρων που τραβούν νήματα (“τένοντες”), τα οποία συνδέονται με το πιο απομακρυσμένο κινούμενο μέρος ενός δακτύλου (βλ. Εικ. 35).

^{Εικόνα 35. Κίνηση δακτύλου του βιονικού χεριού}

Οι κινητήρες μπορούν να ελέγχονται από μια σχετικά αυτόνομη ηλεκτρονική συσκευή - έναν υπολογιστή μονού κυκλώματος (SBC) με μέγεθος πιστωτικής κάρτας. Υπάρχουν πολλές τέτοιες συσκευές στην αγορά, αλλά η προτεινόμενη είναι ο μικροελεγκτής Arduino UNO (βλ. Εικ. 36), επειδή:

Είναι βασισμένος σε ανοιχτό κώδικα, σχετικά φθηνός και εξαιρετικά δημοφιλής μεταξύ των ενθουσιωδών της ηλεκτρονικής και της μικρής αυτοματοποίησης.
Συμπεριλαμβάνεται ως μία από τις προσομοιωμένες εικονικές συσκευές στο Tinker CAD – μια δωρεάν διαδικτυακή πλατφόρμα για εκμάθηση σχεδιασμού. Αυτό αποτελεί ιδιαίτερο πλεονέκτημα, καθώς ο τρισδιάστατος σχεδιασμός, ο σχεδιασμός κυκλωμάτων και λογισμικού μπορούν να πραγματοποιηθούν στο ίδιο περιβάλλον. Επιπλέον, ο εικονικός σχεδιασμός, η μοντελοποίηση και η δοκιμή του υλικού και του λογισμικού θα βοηθήσουν στην αποφυγή ζημιών στον εξοπλισμό (και συνεπώς εξόδων), καθώς τα εικονικά στοιχεία υλικού δεν χαλάνε, ακόμα κι αν συνδεθούν ή χρησιμοποιηθούν λανθασμένα. Ορισμένα προτεινόμενα βήματα προληπτικής προετοιμασίας πριν από την υλοποίηση του σχεδιασμού σε πραγματικό υλικό θα αναφερθούν παρακάτω.

^{Εικόνα 36. Μικροελεγκτής Arduino UNO (πραγματική όψη- αριστερά, εικονικοποιημένος στο TinkerCAD- δεξιά)}