Τώρα που οι μαθητές είδαν πώς η γονιδιακή θεραπεία μπορεί να επιδιορθώσει ελαττωματικό DNA, καλούνται να σκεφτούν σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Χρησιμοποιώντας ξανά την επαυξημένη πραγματικότητα (AR), δοκιμάζουν πιο σύνθετα σενάρια: Τι θα συμβεί αν διορθωθούν μόνο τα μισά κύτταρα του ασθενούς; Θα μπορούσε η τεχνική να βοηθήσει επίσης στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, μια άλλη γενετική διαταραχή του αίματος; Πώς θα μπορούσε η γονιδιακή θεραπεία να παραδοθεί σε όργανα πέρα από το αίμα;

Αυτό το στάδιο χρησιμοποιεί επίσης τη γαμιφοποίηση για να ενισχύσει τη συμμετοχή. Οι μαθητές κερδίζουν πόντους και διακριτικά για επιτυχημένες αποστολές, ανεβαίνουν σε πίνακες κατάταξης για τη δημιουργικότητά τους και ξεκλειδώνουν νέα επίπεδα όπου πρέπει να θεραπεύσουν πιο σύνθετους “εικονικούς ασθενείς”. Συνεργατικές προκλήσεις ωθούν τις ομάδες να σχεδιάσουν στρατηγικές μαζί, ενισχύοντας την ομαδικότητα και την επιστημονική επικοινωνία.

Αλλά δεν πρόκειται μόνο για την επιστήμη – πρόκειται και για την ηθική. Σε καθοδηγούμενες συζητήσεις, οι μαθητές εξετάζουν δύσκολα ερωτήματα: Πρέπει η γονιδιακή θεραπεία να είναι διαθέσιμη σε όλους ή μόνο σε όσους μπορούν να την αντέξουν οικονομικά; Ποιους κινδύνους αντιμετωπίζουμε αν επεξεργαστούμε το ανθρώπινο γονιδίωμα; Αυτές οι συζητήσεις συνδέουν τη μάθηση στην τάξη με τις προκλήσεις της πραγματικής ζωής, δείχνοντας ότι η επιστήμη είναι πάντα συνυφασμένη με litterευθυνότητα.