Αφού αποκτήσουν τις βασικές γνώσεις και ολοκληρώσουν τις πρακτικές προσομοιώσεις, οι μαθητές ενθαρρύνονται να σκέφτονται μεγαλόπνοα. Η επαυξημένη πραγματικότητα γίνεται εργαλείο για την εξερεύνηση ερωτημάτων όπως «τι θα συνέβαινε αν...». Τι θα συνέβαινε αν τα βλαστοκύτταρα δεν ενσωματώνονταν σωστά; Τι θα συνέβαινε αν σχημάτιζαν όγκους αντί για υγιή ιστό; Τι θα συνέβαινε αν μια μέρα μπορούσαν να ανακατασκευάσουν ολόκληρα όργανα;

Σε αυτό το στάδιο, οι μαθητές χρησιμοποιούν την επαυξημένη πραγματικότητα για να προσομοιώσουν πιο σύνθετα σενάρια, όπως το σχεδιασμό θεραπειών για νευρολογικές ασθένειες ή τη δοκιμή του πώς τα επαγόμενα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPSCs) θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα ώστε να αποφευχθούν ηθικές αντιπαραθέσεις. Εξερευνούν επίσης τη βιο-έμπνευση: ζώα όπως οι σαλαμάνδρες μπορούν να αναγεννήσουν ολόκληρα άκρα, θα μπορούσε η επιστήμη των βλαστοκυττάρων να βοηθήσει τους ανθρώπους να πετύχουν κάτι παρόμοιο κάποια μέρα;

Η μάθηση επίσης gamified για να διατηρεί το ενδιαφέρον των μαθητών. Κερδίζουν πόντους και εμβλήματα για αποστολές που ολοκληρώνονται με επιτυχία, ανεβαίνουν στους πίνακες κατάταξης για δημιουργική επίλυση προβλημάτων και ξεκλειδώνουν νέες αποστολές και επίπεδα καθώς θεραπεύουν πιο σύνθετους «εικονικούς ασθενείς». Οι συνεργατικές προκλήσεις ενθαρρύνουν την ομαδική εργασία: οι ομάδες μπορεί να κληθούν να σώσουν έναν ψηφιακό ασθενή με πολλαπλές βλάβες οργάνων, απαιτώντας να συνδυάσουν τις γνώσεις και τις στρατηγικές τους.

Η αξιολόγηση ενσωματώνεται στις δραστηριότητες επαυξημένης πραγματικότητας. Αντί να δώσουν γραπτό τεστ, οι μαθητές επιδεικνύουν όσα έχουν μάθει επισκευάζοντας ιστούς, εξηγώντας τα βήματα που ακολούθησαν και αναλογιζόμενοι τα αποτελέσματα. Οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν αρχεία επαυξημένης πραγματικότητας, ομαδικές παρουσιάσεις και ημερολόγια για να αξιολογήσουν όχι μόνο τη γνώση, αλλά και τις δεξιότητες, τη δημιουργικότητα και την ηθική σκέψη.