Το σκαθάρι της ερήμου Ναμίμπ (Stenocara gracilipes) ευδοκιμεί σε ένα από τα πιο inξηρά μέρη της Γης συλλέγοντας νερό από την ομίχλη. Τα έλυτρα του (σκληρά καλύμματα φτερών) έχουν υφή με υδρόφιλες εξογκώματα που περιβάλλονται από υδρόφοβες κοιλάδες, επιτρέποντάς του να συλλαμβάνει και να κατευθύνει την ατμοσφαιρική υγρασία προς το στόμα του. Όπως εξηγούν οι Nørgaard et al. (2012), το σκαθάρι χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερη συμπεριφορά συλλογής ομίχλης, προσανατολίζοντας το σώμα του προς speάνεμο κατά τις πρωινές ώρες ομίχλης για να μεγιστοποιήσει τη συλλογή νερού. Αυτό το παθητικό σύστημα επιτρέπει στο σκαθάρι να επιβιώνει χωρίς ενεργή δαπάνη ενέργειας, καθιστώντας το ιδανικό πρότυπο για βιώσιμες τεχνολογίες νερού.

Εικ. 6. Σκαθάρι της ερήμου Ναμίμπ και συλλογή νερού, πηγή: https://www.atlasobscura.com/articles/fogstand-beetles-namib-desert  

Η μικροδομή της επιφάνειας και η συμπεριφορική στρατηγική του σκαθαριού έχουν εμπνεύσει την ανάπτυξη βιομιμητικών υλικών και επιφανειών που μιμούνται τη μέθοδο συλλογής νερού του. Μηχανικοί έχουν δημιουργήσει συνθετικές επιφάνειες με μοτίβα υδροφιλίας και υδροφοβίας για να συμπυκνώνουν και να διοχετεύουν νερό από ομίχλη, δρόσο ή υγρό αέρα. Αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί σε δίχτυα ομίχλης, πάνελ προσόψεων και συστήματα σε στέγες, ιδιαίτερα σε περιοχές με έλλειψη νερού όπως η Χιλή, η Αιθιοπία και τα ΗΑΕ. Τα συστήματα αυτά προσφέρουν μια παθητική και βιώσιμη λύση στην έλλειψη γλυκού νερού σε απομακρυσμένες ή επιρρεπείς σε ξηρασία περιοχές, αντιγράφοντας την αποτελεσματικότητα του σκαθαριού.

Οι αρχιτεκτονικές εφαρμογές συνεχίζουν να εξελίσσονται, ενσωματώνοντας αυτά τα υλικά στα περιβλήματα των κτιρίων που προσφέρουν καταφύγιο και λειτουργούν ως εργαλεία συλλογής νερού, μειώνοντας την εξάρτηση από κεντρικές υποδομές και προάγοντας την περιβαλλοντική ανθεκτικότητα.

Εικ. 7. (a) Εικονογράφηση των χαρακτηριστικών των δύο ελύτρων του σκαθαριού της ερήμου Ναμίμπ και των αγκαθιών κάκτου· (b) σχηματική απεικόνιση των