Η τελική φάση είναι αφιερωμένη στον προβληματισμό και στη διαμόρφωση μιας οπτικής για το μέλλον. Οι μαθητές συγκρίνουν τα συστήματά τους: ποια λειτουργούν καλύτερα; Τι δυσκολίες συνάντησαν; Τι βελτιώσεις θα πρότειναν;

Η δημιουργικότητα παίρνει μορφή μέσα από μια δραστηριότητα επαυξημένης πραγματικότητας: σχεδιάζουν ένα «οικο-κτίριο» – ένα κτίριο του μέλλοντος που ενσωματώνει συστήματα υδροπονίας για την παραγωγή τροφής και τον καθαρισμό του νερού. Έτσι, η υδροπονία βγαίνει από τη δεξαμενή του εργαστηρίου και γίνεται μια απτή ιδέα βιώσιμης αρχιτεκτονικής.

Η τελική συζήτηση συνδέει την εμπειρία με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs): πώς μπορεί η υδροπονία να βοηθήσει στη διασφάλιση καθαρού νερού, υγιεινής τροφής και ανθεκτικών πόλεων; Ποιοι είναι οι περιορισμοί αυτής της τεχνολογίας;