3. Βιοοικονομία σε ιταλικό επίπεδο

Στην Ιταλία, ολόκληρος ο τομέας της βιο-οικονομίας έχει αποκτήσει σημαντική σημασία, με πολύ υψηλά έσοδα και απασχολώντας πολλούς ανθρώπους. Συγκεκριμένα, αν αναλύσουμε κάθε τομέα της βιοοικονομίας στην Ιταλία, η γεωργία είναι ένας πολύ σημαντικός τομέας. Συνεισφέρει περίπου 31 δισεκατομμύρια ευρώ (2,3%) στην αξία του ΑΕΠ. Επιπλέον, η ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο, ειδικά στις περιφερειακές περιοχές, οι οποίες χαρακτηρίζονται από δύσκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες δημόσιου ενδιαφέροντος σε σύγκριση με τις πόλεις και τις μικρότερες κωμοπόλεις.

Στο ιταλικό πλαίσιο, η αγροτική διαφοροποίηση είναι πολύ σημαντική, καθώς, χάρη σε νέα εργαλεία, τόσο ψηφιακά όσο και οικονομικά, οι αγροτικές περιοχές μπορούν να vιώσουν μια νέα ζωή, ανακτώντας τη θέση τους. Επιπλέον, χάρη στην ποικιλία των εδαφών και τον πλούτο της πολυχιλιετούς κουλτούρας, η Ιταλία διαθέτει ασύγκριτη ποικιλία και πλούτο σε ό,τι αφορά τις διατροφικές παραδόσεις. Αυτό το χαρακτηριστικό αποτελεί τη δύναμη της ιταλικής γεωργίας, που καθιστά την Ιταλία ανταγωνιστική στις αγροτικές και διατροφικές αγορές.

Στην ιταλική βιο-βασισμένη και κυκλική οικονομία, όσον αφορά την αποτελεσματική διαχείριση των πόρων, την προστασία της βιοποικιλότητας και του εδάφους, τη βιώσιμη διαχείριση της γης, την παραγωγή οικολογικών και κοινωνικών υπηρεσιών, την αξιοποίηση και επαναχρησιμοποίηση υπολειμμάτων και αποβλήτων, καθώς και στην παραγωγή βιοενέργειας και βιολογικών προϊόντων, μέσω της υιοθέτησης βιώσιμων μοντέλων παραγωγής και της αποτελεσματικής χρήσης ανανεώσιμων πόρων, η γεωργία και η δασοκομία διαδραματίζουν βασικό ρόλο.

Η ιταλική βιομηχανία τροφίμων, από την άλλη πλευρά, αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο μεταποιητικό τομέα στην Ιταλία και τον τρίτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη, μετά τη Γερμανία και τη Γαλλία. Αυτός ο τομέας, παρόλο που αποτελείται από μικρές, οικογενειακές επιχειρήσεις, κατάφερε να εδραιωθεί ως ένας τομέας με παγκόσμια ανταγωνιστικότητα χάρη στην αριστεία των περιοχών του, και διατήρησε τη θέση του ακόμη και σε περιόδους κρίσης στην εγχώρια αγορά.

^{Σχήμα 6. Ο τομέας τροφίμων στην Ιταλία}

Γενικά, η βιομηχανία τροφίμων μπορεί να βρει τεράστιες ευκαιρίες καινοτομίας και ανάπτυξης στον τομέα otherwise της βιοοικονομίας. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό να τονιστεί το έργο του regulation Εθνικού Τεχνολογικού Συνεργατικού Σχηματισμού Αγροδιατροφής ‘CL.A.N.’, δηλαδή ενός δικτύου πολλαπλών ενδιαφερομένων μερών που αποτελείται από τους κύριους φορείς του αγροδιατροφικού τομέα σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων βιομηχανικών ομίλων, ερευνητικών κέντρων και θεσμών. Αυτό το cluster συνέβαλε σημαντικά με την εκπόνηση ενός κοινού οδικού χάρτη τεχνολογικής ανάπτυξης. Οι στόχοι αυτής της στρατηγικής είναι:

• η απόκτηση νέων τροφίμων και/ή ζωοτροφών, συστατικών και/ή βιοδραστικών ενώσεων με υψηλή διατροφική αξία από υποπροϊόντα που παράγονται κατά flτην βιομηχανική επεξεργασία στον αγροδιατροφικό τομέα·
• η υιοθέτηση καινοτόμων διαδικασιών για την αξιοποίηση αποβλήτων υποπροϊόντων της βιομηχανικής μεταποίησης, ώστε να διατίθενται στην αγορά ως νέα προϊόντα για τρόφιμα, ζωοτροφές και τον αγροτικό τομέα·
• η μείωση του κόστους διάθεσης μέσω της potential αναζήτησης νέων εσόδων από αγροδιατροφικά υποπροϊόντα·
• η αξιολόγηση τεχνικών για την ανάκτηση χαμηλού κόστους υποπροϊόντων και των λειτουργικών τους συστατικών με περιορισμένο περιβαλλοντικό αντίκτυπο.

Όσον αφορά τα δάση, η δασική έκταση της Ιταλίας είναι 11 εκατομμύρια εκτάρια, που αντιστοιχεί στο 37% της συνολικής εθνικής έκτασης. Αυτή η επιφάνεια απαιτεί συνεχή βελτίωση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η απορρόφηση άνθρακα από τα διαχειριζόμενα δάση καλύπτει το 10% του εθνικού στόχου του Πρωτοκόλλου του Κιότο για τη μείωση των εκπομπών CO2.

Σημαντικό ρόλο στον δασικό τομέα διαδραματίζουν οι βιομηχανίες ξύλου και επεξεργασίας ξύλου, παρόλο που το 80% του ξύλου που χρησιμοποιείται εισάγεται από άλλες χώρες. Επομένως, ένας από τους βασικούς στόχους που πρέπει να θέσει ο τομέας είναι η αύξηση του βαθμού αυτάρκειας. Τα στερεά βιοκαύσιμα, από την άλλη πλευρά, αποτελούν την κύρια πηγή ανανεώσιμης ενέργειας σε εθνικό επίπεδο, καθιστώντας τη βιοενέργεια έναν πολύ δυναμικό τομέα εντός του δασικού/ξυλώδους τομέα.

Εκτός από sop τα streak προϊόντα ξύλου, πρέπει να δοθεί προσοχή και στα μη ξυλώδη δασικά προϊόντα και στις δασικές οικοσ