4. Έννοια μοντελοποίησης και βασικοί χειρισμοί

Πριν ξεκινήσουμε τη μοντελοποίηση, πρέπει να κατανοήσουμε τις βασικές αρχές και τις διαφορές μεταξύ τρισδιάστατης και δισδιάστατης μοντελοποίησης.

Η δισδιάστατη μοντελοποίηση είναι η εργασία σε ένα επίπεδο. Με άλλα λόγια, μοντελοποιούμε σε ένα φύλλο χαρτιού όπου μπορούμε να σχεδιάσουμε κατά μήκος και κατά πλάτος του φύλλου. Στη γλώσσα του σχεδιασμού, αυτό γίνεται οριζόντια ή κάθετα, ή στις κατευθύνσεις των αξόνων x και y.

Η τρισδιάστατη μοντελοποίηση διαφέρει από τη δισδιάστατη κατά έναν επιπλέον άξονα, ο οποίος συνήθως υποδηλώνει το ύψος του μοντέλου. Έτσι, τα τρισδιάστατα μοντέλα σχεδιάζονται στους άξονες x, y και z.

Για τη δημιουργία ενός μοντέλου, δεν αρκεί να φανταστούμε πώς θα πρέπει να μοιάζει. Απαιτούνται συγκεκριμένες διαστάσεις. Κατά τη δημιουργία ενός τρισδιάστατου μοντέλου, απαιτούνται μετρήσεις ως προς τους άξονες x, y και z. Με άλλα λόγια, απαιτείται περιγραφή του μοντέλου με προβολές x, y και z. Η προβολή είναι ένα δισδιάστατο επίπεδο ευθυγραμμισμένο κάθετα στους δύο άξονες, με την κατεύθυνση του τρίτου άξονα να είναι κάθετη προς εμάς. Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι η σήμανση των ορατών και αόρατων γραμμών. Η ορατή γραμμή είναι το είδος της ακμής που βλέπουμε από το σημείο του παρατηρητή, δεν καλύπτεται από κανέναν. Η αόρατη γραμμή (κόκκινη στο Σχήμα 1) είναι η ακμή που, όταν τη βλέπουμε από το σημείο του παρατηρητή, καλύπτεται από ένα επίπεδο πιο κοντά στον παρατηρητή.

Οι προβολές αποτελούν ένα συμφωνητικό έγγραφο μεταξύ μηχανικών, όχι μόνο με σχέδια αλλά και με διαστάσεις πάνω σε αυτά. Με τέτοια σχέδια με διαστάσεις, είναι εύκολο να δημιουργήσουμε ένα τρισδιάστατο μοντέλο με οποιοδήποτε πρόγραμμα μας βολεύει. Για παράδειγμα, χρειάζεται να μοντελοποιήσετε ένα κουτί συγκεκριμένων διαστάσεων με μια κυλινδρική οπή. Για να μοντελοποιήσουμε, πρώτα χρειαζόμαστε προβολές με διαστάσεις. Μόνο τότε μπορεί να μοντελοποιηθεί με ακρίβεια.

^{Σχήμα 21. Προβολή λεπτομέρειας με διαστάσεις και το τρισδιάστατο μοντέλο της}